रोज काहीतरी लिहीत जा असे माझे बाबा नेहमी सांगत. 1986 साली वाचकांची पत्रे सदरात पुणे तरूणभारत मध्ये पहिलं पत्र प्रसिद्ध झालं.1998 साली लोकमत ओगलेवाडी वार्ताहर म्हणून लेखनासाठी मार्ग खुला झाला. 2001मध्ये पुढारीत वार्ताहर म्हणून रूजू झालो.आजपर्यंत थोडंफार लिहीलं,अजून खुप लिहायचं आहे. करवडी,कराडची शाळा,काॅलेज पुढे ओगलेवाडी बनवडी भागात क्लासेसच्या निमित्ताने तसेच मिडियामध्ये सुंदर लोकांची साथ,सोबत लाभली.करवडी-कराड व्हाया ओगलेवाडी प्रवासात आलेले अनुभव लेखन हौस पुर्ण करण्यासाठी हा ब्लॉग प्रपंच!
फॉलोअर
१९ जून २०२६
एक स्वप्न निघालंय प्रवासाला
०७ जून २०२६
अक्षरांचा जादूगार : अक्षरगुरू राहुल (जगन) पुरोहित
०५ जून २०२६
घामाचा सुगंध
३० मे २०२६
सहकारातील दिग्गजांचे वारसदार... नेमके कसे चुकले?
२६ मे २०२६
शिस्त लावण्यासाठी संस्कार
१९ मे २०२६
भेटी लागे जीवा लागलीसे आस
भेटी लागे जीवा… विठ्ठल भेटीची तळमळ
संत तुकाराम यांचे अभंग म्हणजे केवळ शब्द नाहीत, तर ते जीवनाचे अनुभव आहेत. संसारातील दुःख, संकट, उपासमार, अपमान, संघर्ष आणि त्यातून मिळालेली परमेश्वराची अनुभूती या सर्व गोष्टी त्यांच्या अभंगातून व्यक्त होतात. म्हणूनच तुकोबांचे शब्द हे थेट मनाला भिडतात.
मी दहावीला असताना कुमारभारती अर्थात मराठीच्या पुस्तकात शिकवला जाणारा “भेटी लागे जीवा लागलीसे आस…” हा अभंग माझ्या मनाला लहानपणापासून स्पर्श करून गेला. काळ बदलला, आयुष्य पुढे सरकलं, अनेक गोष्टी बदलल्या; पण हा अभंग ऐकला की मन पुन्हा भक्तीच्या त्या शांत विश्वात जाऊन पोहोचतं. अनेकदा हा अभंग मी टीव्हीवर किंवा मोबाईलवर लावतो आणि डोळे बंद करून या अभंगाचे प्रत्येक शब्दाचे अर्थ जाणून घेतो
खरंचदेव असो, एखादी व्यक्ती असो किंवा आपलं एखादं ध्येय असो त्याची आपण वाट ज्या पद्धतीने पाहतो ती वाट किती कष्टदायी असते याची मला या अभंगातून अनुभूती येते.
अभंग
भेटी लागे जीवा लागलीसे आस ।
पाहे रात्रंदिवस वाट तुझी ॥
पूर्णिमेचा चंद्र चकोरा जीवन ।
तैसे माझे मन वाट पाहे ॥
दिवाळीच्या मूळा लेकी आसावली ।
पाहतसे वाटुली पंढरीची ॥
भुकेलिया बाळ अति शोक करी ।
वाट पाहे परी माउलीची ॥
तुका म्हणे मज लागलीसे भूक ।
धावूनि श्रीमुख दावी देवा ॥
अभंगातील भक्तीची तळमळ
संत तुकाराम महाराजांचा हा अभंग म्हणजे परमेश्वराच्या भेटीसाठी तळमळणाऱ्या भक्ताच्या मनाचा आवाज आहे.
“भेटी लागे जीवा लागलीसे आस…” या पहिल्याच ओळीत तुकोबा सांगतात की, माझ्या जीवाला आता तुझ्या भेटीची आस लागली आहे. मी दिवस-रात्र फक्त तुझीच वाट पाहतो आहे.ही केवळ भक्ती नाही; ही भक्ताच्या अंतःकरणातून निघालेली हाक आहे.
चकोर आणि पावसाची प्रतीक्षा
तुकाराम महाराजांनी चकोर पक्ष्याचे उदाहरण दिले आहे. लोकमान्य समजुतीनुसार चकोर हा पक्षी पावसाच्या थेंबांची वाट पाहतो. त्याच्यासाठी तो पाऊस म्हणजे जीवन असतं.
त्याचप्रमाणे तुकोबांचं मन विठ्ठलाच्या दर्शनासाठी व्याकुळ झालेलं आहे.ज्याप्रमाणे चकोराला पावसाशिवाय चैन पडत नाही, त्याचप्रमाणे भक्ताला देवाशिवाय समाधान मिळत नाही.
माहेराची वाट पाहणारी लेक
“दिवाळीच्या मूळा लेकी आसावली…” ही ओळ मनाला फार स्पर्शून जाते. लग्न झालेली मुलगी दिवाळीत माहेरी जाण्यासाठी जशी आपल्या वडिलांची वाट पाहते, तशीच अवस्था भक्ताची असते.“माझे बाबा मला न्यायला येतील…” या आशेवर ती दिवस मोजत असते.तुकाराम महाराज म्हणतात —देवा, मीही तुझी तितक्याच आतुरतेने वाट पाहतो आहे.
आईची वाट पाहणारं भुकेलेलं बाळ
भुकेलेलं लहान मूल आईशिवाय शांत होत नाही. बाकी कुणीही काही समजावून सांगितलं तरी ते बाळ गप्प बसत नाही.आई येईपर्यंत त्याचं रडणं थांबत नाही. कारण त्याला माहीत असतं की, माझं समाधान फक्त आईजवळच आहे.तुकाराम महाराजांनी हाच भाव देवासाठी व्यक्त केला आहे.“देवा, तुझ्या दर्शनाशिवाय माझं मन शांत होणार नाही.”
संत तुकारामांचे जीवन आणि भक्ती
संत तुकाराम यांनी आयुष्यात अनेक संकटं पाहिली. दुष्काळ, कर्ज, संसारातील दुःख, समाजाचा विरोध — या सर्व गोष्टी त्यांनी अनुभवल्या. पण या संकटांमध्येही त्यांनी विठ्ठलाचं नाम सोडलं नाही.त्यांच्यासाठी विठ्ठल ही केवळ देवाची मूर्ती नव्हती; तर तो त्यांचा मित्र, आधार, आई-वडील आणि सर्वस्व होता.त्यामुळे त्यांच्या अभंगात कृत्रिमता नाही.जे अनुभवलं, जे जगलं, तेच त्यांनी शब्दांत उतरवलं.
हा अभंग आजही का भावतो?
आजच्या धावपळीच्या जगात माणूस खूप काही मिळवतो; पण मनःशांती हरवतो. अशा वेळी तुकोबांचे अभंग मनाला शांत करतात.“भेटी लागे जीवा…” हा अभंग आपल्याला सांगतो की —ज्याप्रमाणे माणूस आपल्या जवळच्या व्यक्तीची आतुरतेने वाट पाहतो, त्याचप्रमाणे भक्ताने देवावर प्रेम करावं.ही भक्ती भीतीची नाही, तर प्रेमाची आहे.
तुकाराम महाराजांचा हा अभंग मी जेव्हा जेव्हा ऐकतो, तेव्हा मन भक्तीने भरून येतं. लतादीदींच्या आवाजात हा अभंग ऐकताना हृदय दाटून येतं. डोळ्यातून अक्षरशः अश्रूच्या धारा वाहू लागतात. आपल्या आवडत्या व्यक्तीच्या विरहात आपण जेव्हा हा अभंग ऐकत राहतो तेव्हा त्या अभंगाची खरी खोली आणि उंची आपल्याला जाणवते. हा अभंग केवळ शब्दांचा नाही; तर भक्ताच्या हृदयातील तळमळीचा आहे.देव भेटावा, त्याचं दर्शन व्हावं, त्याच्याशी मन मोकळं करावं — ही जी ओढ आहे, तीच या अभंगात प्रत्येक ओळीतून प्रकट होते.
आणि म्हणूनच —“भेटी लागे जीवा लागलीसे आस…”
हा अभंग काळ बदलला तरी मनातून कधीही जात नाही.
सतीश मोरे सतिताभ
9881191302
१८ मे २०२६
नवसाला पावणारी जानुबाई आणि सलग ४० वर्षे नवस फेडणारी तमाशा सम्राज्ञी मंगल ताई
१७ मे २०२६
इस्त्रीवाले गुरू... शशिकांत चन्ने आणि संजय कुंभार
१६ मे २०२६
आक्रमक नेतृत्वातून अध्यात्माच्या वाटेवर…भीमराव डांगे यांचा प्रेरणादायी प्रवास
१३ मे २०२६
डॉन…सस्पेन्स टायटल म्युझिक* आणि seduction performance ये मेरा दिल !
०४ मे २०२६
विजय पांडुरंग वाटेगावकर
२४ मार्च २०२६
माझं साहित्य प्रेम
थांबता आलं पाहिजे
१८ मार्च २०२६
प्रायव्हसी एक गुपीत
०३ मार्च २०२६
ग्रहण लागलं आहे चंद्राला आणि नात्याला
२४ फेब्रुवारी २०२६
गोव्यातील अध्यात्मिक महोत्सव... दोन दिवस
_सतीश मोरे पुढारी कराड पत्रकार_
जगभरात समुद्रकिनाऱ्यांसाठी प्रसिद्ध असलेले Goa यावेळी एका वेगळ्याच कारणासाठी उजळून निघाले होते. दोन दिवस चाललेल्या गोवा अध्यात्मिक महोत्सवात माझे मित्र जितेंद्र डुबल यांच्या सोबत सहभागी होताना मला जाणवले—हा केवळ धार्मिक कार्यक्रम नव्हता; तो आत्मजागृतीचा, आत्मविश्वासाचा आणि सांस्कृतिक अभिमानाचा महासंगम होता.Calangute Beachच्या समुद्रालगत उभारलेल्या भव्य व्यासपीठावर देश-विदेशातील संत, स्वामी, मताधिपती आणि धर्मगुरू एकत्र आले होते. समुद्राच्या लाटांमध्ये मंत्रोच्चार गुंजत होते आणि अस्ताला जाणाऱ्या सूर्याच्या साक्षीने झालेली आरती मनाला विलक्षण शांतता देणारी होती.
🛕 संतांचा दिव्य संगम
या महोत्सवात अनेक पूज्य संत आणि धर्मगुरूंची उपस्थिती लाभली.
यामध्ये—
पूज्य स्वामी जितेन्द्रानंद सरस्वती जी
अनंत विभूषित जगद्गुरु रामानुजाचार्य
महंत रविंद्रपुरी स्वामीजी
महामंडलेश्वर स्वामी धर्मदेव महाराज जी
जगद्गुरु सत्यानंदाचार्य श्री ज्ञानेश्वराचार्यजी महाराज
महामंडलेश्वर श्री जनार्दन हरे स्वामीजी
अनंत श्री विभूषित श्री श्री 108 तपोनिधि जितेंद्रिय पूज्य स्वामी रामभद्राचार्यजी आचार्यजी – मैनपुरी
गोस्वामी सुशील महाराजजी – नई दिल्ली
अनंत श्री विभूषित महामंडलेश्वर स्वामी चिदानन्द सरस्वती जी – ऋषिकेश
महादलेश्वर नारायणानंद गिरि महाराज – उदयपुर
सनातन धर्मरक्षक डॉ. राजराजेश्वर गुरुजी – लंदन (UK)
श्री अनंतनाथ चेतन्य स्वामीजी – पुणे
महामंडलेश्वर यति यज्ञेश्वरानंद महाराज – इंदौर
अनन्त श्री विभूषित भैय्याजी स्वामीजी – हरिद्वार
महंत श्री नरेश पुरीजी – राजस्थान
संत श्री गोपाल चैतन्यजी महाराज – महाराष्ट्र
मोहनदास रामजीजी – राजस्थान
स्वामी श्री अमृतानंद जी – जामनगर
महामंडलेश्वर श्री निर्गुण स्वामीजी – हरिद्वार या सर्व संतांच्या सान्निध्यात दोन दिवस घालवणे ही माझ्यासाठी भाग्याची गोष्ट होती. विविध पंथ, परंपरा आणि विचारधारा असूनही सर्वांचे एकच ध्येय होते—सनातन संस्कृतीचे जतन आणि अध्यात्मिक जागृती.
✨ माझ्यासाठी प्रेरणेचा केंद्रबिंदू
या महोत्सवाचे प्रमुख पाहुणे केंद्रीय मंत्री चिराग पासवान होते. त्यांचे भाषण माझ्यासाठी या संपूर्ण कार्यक्रमाचा आत्मा ठरले.त्यांनी सांगितले की, “अध्यात्मिक ताकद हीच जीवनातील संकटांवर मात करण्याची खरी शक्ती आहे.”त्यांनी स्वतःच्या आयुष्यातील कठीण प्रसंगांचा उल्लेख केला. चार वर्षांपूर्वी मला माझ्याच पक्षातील लोकांनी पक्षातून बाहेर काढले. अतिशय कठीण परिस्थिती निर्माण झाली होती माझ्यासोबत कोणी नव्हतं मात्र माझी शंभू महादेवावर श्रद्धा होती. श्रद्धा आणि शंभू महादेवावरील विश्वासामुळेच आपण पुन्हा उभे राहू शकलो,असे नमूद केले. त्यांच्या शब्दांत केवळ राजकीय भाषणाची औपचारिकता नव्हती; तर जीवनानुभवातून आलेली प्रामाणिकता होती. त्या क्षणी मला जाणवले—अध्यात्म म्हणजे केवळ पूजा किंवा विधी नाही; ती अंतर्मनाला बळ देणारी ऊर्जा आहे.
गोव्याची नव्याने उमटलेली ओळख या दोन दिवसांत मला गोव्याची नवी ओळख दिसली. Shri Mangeshi Temple, Shantadurga Temple, Mahalasa Narayani Temple यांसारख्या मंदिरांची परंपरा, समुद्रकिनाऱ्यावरची आरती आणि संतांचा संदेश—हे सर्व मिळून गोवा केवळ पर्यटनस्थळ नसून अध्यात्मिक केंद्र आहे, याची जाणीव झाली.
गोवा अध्यात्मिक महोत्सव हा माझ्यासाठी केवळ कार्यक्रम नव्हता; तो आत्मविश्वास देणारा प्रवास होता. संतांचा आशीर्वाद, समुद्राची साक्ष आणि Chirag Paswan यांचे प्रेरणादायी शब्द—या सर्वांनी माझ्या मनावर कायमस्वरूपी ठसा उमटवला.आता जीवनात कितीही आव्हाने आली, तरी त्या व्यासपीठावरील एक वाक्य मला आठवत राहील—
“अध्यात्मिक ताकद हीच खरी ताकद आहे.”
_सतीश मोरे दैनिक पुढारी कराड _
9881191302
०३ फेब्रुवारी २०२६
सुनेत्राताईनी जपली परंपरा
०२ फेब्रुवारी २०२६
पडद्यावरचा अमिताभ आवडतो आणि पडद्याबाहेरचा भावतो
२९ जानेवारी २०२६
आठवणीतील अजितदादा
Featured Post
ना बोलना जरूरी है
*अंतरंग* *'ना बोलना बहुत जरुरी है'* अग्निपथ चित्रपटातील विजय दिनानाथ चौहान ( अमिताभ बच्चन ) हे कमिशनर गायतोंडे (विक्रम गोखले) यांच...
-
*अंतरंग* *परिसे गे सुनेबाई |* *नको वेचू दूध दही ||१* *आवा चालीली पंढरपुरा |* *वेसींपासुन आली घरा ||२* *ऐके गोष्टी सादर बाळे |* *करि जत...
-
*आक्रमक नेतृत्वातून अध्यात्माच्या वाटेवर…* *भीमराव डांगे यांचा प्रेरणादायी प्रवास* कराड पंचायत समितीचे माजी सदस्य भीमराव डांगे ...
-
अक्षरांचा जादूगार : अक्षरगुरू राहुल (जगन) पुरोहित "अक्षर म्हणजे विचारांना मिळालेले अमरत्व." या एका वाक्यात अक्षराचे सं...