पंढरीच्या वारीत विठ्ठल मज भेटला ..!
पंढरपूर : सतीश मोरेसर्वाघटी राम ,देहा देही एक,
सूर्य प्रकाशक सहस्त्र रश्मी ।।
म्हणजे सर्व देहात मला ईश्वर दिसतो आहे. याची प्रचिती पंढरीऱ्या वारीत येत आहे. पंढरीची वारी म्हणजे आळंदी ते पंढरपूर चालत जाणे,वारी म्हणजे ध्यान , वारी म्हणजे नामजपयज्ञ, वारी म्हणजे लोकसंग्रह, वारी म्हणजे संत संगती, वारी म्हणजे माऊलीची साथ सोबत, वारी म्हणजे दिंड्या, वारी म्हणजे पालखी सोहळा, वारी म्हणजे टाळ मृदंगाचा नाद, वारी म्हणजे विठ्ठल भेटीचा ध्यास, वारी म्हणजे वारकऱ्यांची साथ, वारी म्हणजे भगवान भेटीचा योग, मार्ग आणि ध्यास. गेली 18 दिवस वारीतून चालता चालता वारीचा थोडा अर्थ कळायला लागला, वारीत मला माऊली भेटले, देव भेटला, वारीत मला विठ्ठल दिसला.
कराड मधून जेव्हा वारकरी लोकांना नेणारा ट्रक शाहू चौकात पोहचला तेव्हा मागे बसलेल्या एका माऊलीची एक चप्पल खाली पडली. रस्त्यावरून अनेक जण ये- जा करत होते. अनेकांनी ते पाहीले, दुर्लक्ष केले. एक मुस्लिम युवकाने दुचाकी मागे वळवून ती चप्पल उचलली, ट्रकच्या मागे गाडी लावली, नाक्यावर आणून ती चप्पल परत दिली, होय त्या युवकात मला विठ्ठल दिसला. आळंदी मध्ये वाहतुकीचा खोळंबा झाला होता. अनेक जण खुप लांब उतरून गावात येत होते, मठाचा पत्ता विचारत होते. एक पोलिस सर्व जणांना पत्ता सांगत होते. काहीना इच्छित स्थळी पोहचवत होते, तिथे मला विठ्ठल दिसला. माऊली सोहळा पुण्यात पोहचला. भरलेले रस्ते, उंच इमारती पाहून काही वारकरी थोडे भांबवले, त्याना रस्ता पार करायला मदत करणारे लोक मला दिसले. काहीनी त्यांना पीएमटीचा मार्ग दाखवला, बस मध्ये बसल्यावर डोक्यात टोपी, कपाळावर गंध पाहून कोणी जागा दिली, त्यामध्ये मला देव दिसला.
दिवे घाटाचा अवघड रस्ता पार करून वारकरी थकले होते, चालवत नव्हते, पायाला गोळे आले होते. या माऊलीचे पाय तेल लावून चोळणारे, चेपणारे योग विद्या मंडळाचे शेकडो लोक दिसले. रस्त्याकडेला वारकऱ्यांचे डोके मॉलिश करणारे वृद्ध मला दिसले, त्याच्यामध्ये मला विठ्ठल दिसला. सासवड मध्ये बोअर मधील पाणी पाईपने टाकून माऊलींना आंघोळ घालणारे शेतकरी दिसले, त्यामध्ये मला विठ्ठल भेटला. जेजुरीला वारकरी पोहचले तेव्हा पावसात चिंब भिजले होते, चिखल झाल्याने त्यांना रहायला जागा नव्हती, अशा वारकऱ्यांना घराचे दरवाजे उघडले, मंगल कार्यालय खुले केले, त्या माऊलीमध्ये मला विठ्ठल दिसला. वाल्हेकर तर माऊली सेवेसाठी तत्पर होते. लांब असलेल्या विहिरीतील पाणी घराजवळच्या विहिरीत टाकून हे पाणी वारकऱ्यांना उपलब्ध करून देणारा विठ्ठल वारीत दिसला. निरा कॅनालमध्ये वारकरी स्नानासाठी जात होते, पहाटेच्या वेळी चुकून एखादा पाण्यात पडू नये म्हणुन तिथे सतर्क असणारा पोलिस दुसरा कोणी नव्हे विठ्ठलच होता. निरा असो वा लोणंद, वारकऱ्यांना स्वतःचे घर आराम करायला उपलब्ध करून देणारा विठ्ठलच होता. स्वतःच्या पोटाला चिमटा घेऊन वारकऱ्यांना खाऊ घालणारी पिंपरद, तरडगावची माऊली विठ्ठलरूप होती. फलटण मध्ये वारकरी लोकांच्या चपला मोफत दुरूस्त करणारे, मोफत केशकर्तन सेवा देणारे, पत्रकार माऊली विठ्ठलाचेच रूप होते. बरड मध्ये रस्त्यावर पडलेल्या केळाच्या साली उचलून बाहेर टाकणारा तो युवक विठ्ठलच होता. माऊली भक्तासाठी घर आणि पिर खुले ठेवणारे मुल्ला मौलवी विठ्ठलच होते ना!
 |
पंढरपूर : पंढरीच्या वारीत विठ्ठल पदोपदी दर्शन देत असतो. |
नातेपुते गावात येताना भुकेलेल्या माऊलींना पुरी भाजी देणारे, भुक लागेल तेव्हा तेव्हा माऊलींना शिरा, उपीट, पोहे, पिठलं भाकरी, भात खाऊ घालणारा विठ्ठल अनेक ठिकाणी भेटला. माळशिरस, वेळापूरमध्ये उघड्यावर शौचाला जाऊ नका म्हणून आवाहन करणारे, शौचालय युनिट उपलब्ध करून स्वच्छतेचा संदेश देणारा विठ्ठलच होता.
भंडीशेगाव असो वा वाखरी, वारी मार्गावर जेव्हा जेव्हा कोणी आजारी पडला, त्यांच्यावर उपचार करणारे डॉक्टर, सेवा करणाऱ्या नर्स, सेवाभावी लोक हे सगळे दुसरे कोणी नाही तर विठ्ठलाचे रूप धारण करून आलेले लोक होते. वारकऱ्यांना खाऊ घालणारे, स्वयंपाक करणारे, अंधारात मार्ग दाखवणारे, तंबू उभे करून निवारा देणारे, स्वयंपाकाची भांडी स्वच्छ करणाऱ्या महिला, मोफत मोबाईल चार्ज करून देणारे, नियोजनासाठी झटलेले, शासनाच्या सर्व विभागाचे अधिकारी, कर्मचारी, सेवक या सर्व माऊली मध्ये मला विठ्ठल दर्शन झाले. पंढरीच्या वारीत प्रत्येक जण माऊली असतो, त्या माऊलीच्या रूपाने विठ्ठल पूर्ण वारीत सहभागी असतो, हे मी ऐकले होते. गेल्या आठरा दिवसात तो विठ्ठल प्रत्यक्ष मी पाहीला.
